Хайр татам гэр бүлийн маань түүх
Гэр бүлийн халуун дотно, гүн гүнзгий хайрын талаар уг буланд өгүүлэх болно.
Эмээгийнхээ сэтгэлийг ухаарах сайхан сэтгэл
Надад нэг маш сайхан сэтгэлтэй зээ дүү байдаг юм. Тэр маань эмээдээ их санаа тавина аа. Эмээгийнхээ дуртай жигнэмэг, амтат төмс, төмс, жүрж гээд байсхийгээд л явуулж, дуртай амттанаа авч ид гэж жилдээ гурван удаа бага сага мөнгө гуйвуулна. Ийм эелдэг зээд маань өнгөрсөн жил их хүнд юм тохиох нь тэр. Гэрлэснээсээ хойш үр хүүхэдгүй их удаж байгаа болохоор тэрээр сэтгэлээр нэлээн хүндхэн байсан л даа. Тэгж тэгж нэг юм жирэмслэсэн ч төрөхийн өмнөхөн хүүхдээ алдчихлаа. Энэ мэдээг сонсоод би гэдэг хүн уйлж гашуудах сөхөөгүй шууд л зээ дүүгийнхээ хэвтэж байгаа эмнэлэг рүү явлаа. Зээ дүү маань арван сарын турш хэвлийд байгаа хүүхдээ өсгөн бойжуулж, эсэн мэнд уулзахыг хүлээж байсан гэж хэлэхэд нь зүрх эмтрэв. “Нагац эгч ээ, би охиныхоо…
И Сүн Уг, Солонгос Чанвон
Би үргэлж чиний талд байгаа шүү
Би ахлах сургуулийн сурагч байхдаа халаасны мөнгө хэрэг болох бүрийд аав ээжээсээ зөвшөөрөл авахын оронд шууд л өөрийнхөө эд зүйлийг интернетэд тавиад зарчихдаг байлаа. Хэрэглэж байсан зүйлээ зарж борлуулах нь халаасны мөнгөтэй болоод зогсохгүй цаашдаа нэг их хэрэг болохгүй зүйлээ цэвэрлэж, мөн санхүүгийн ойлголттой болох гээд олон талаар давуу талтай мэт санагдаж байлаа. Хэрэглэж байсан эд зүйлээ зарахад амташсан би гаднаасаа бол бусдын л адил уншлагын танхимд шаргуу хичээллэдэг мэт байсан ч нөгөө зарж борлуулж байгаа зүйлээрээ яаж ашиг олох вэ гэж бодоход л цаг зав гаргаж байлаа. Юм хум зарж, хамаг үнэ цэнэтэй цагаа үрж байх зуур маань сургуулийн ур чадварын шалгалт хаяанд тулах нь тэр. Нэг өдөр над руу цагдаагийн газраас залгалаа. Намайг залилан хийсэн гэдгээр байцаах хэрэгтэй…
Ган Мин Со, Солонгос Соннам
Гарын минь хээнцэр тансаг хумс
Бага байхад нэг ийм юм болж билээ. Би арав орчим л настай байсан. Сургуульдаа ирж очих замд маань нэг гоо сайхны дэлгүүр байдаг байлаа. Тэр дэлгүүрийн гадна хумсны будаг дүүрэн сагс байдаг байсан сан. Нэг удаа надаас хоёр насаар дүү охин дүү бид хоёр дэлгүүрийн хажуугаар өнгөрөхдөө тэр сагсны өмнө зогсов. Өнгө өнгийн шингэнээр дүүргэсэн жижигхэн шилтэй лакнууд ёстой гоё харагдаж байлаа. Өмнө нь би хумсаа огт будаж үзээгүй болохоор хааяа найзууд маань надад будсан хумсаа гайхуулахад нь миний атаархал төрдөг байсан л даа. Магадгүй тэрнээс ч болсон уу, сагстай хумсны будагнаас би өөрийн мэдэлгүй нэгийг бушуухан аваад халаас руугаа хийчихлээ. Яг тэр үед худалдагч дэлгүүрийнх нь урд нэлээн удаан зогссон биднийг сэжиглэнгүй байдалтай гарч ирэв. Тэрийг гялс анзаарсан дүү…
Ким Ду Ён, Аргентин Буэнос Айрос
Бэрхшээлийг эв эеэр даван туулна
Дэлхий дахиныг хамраад байгаа Ковид-19 өдөр тутмын амьдралд маань олон өөрчлөлт авчирсан. Телевизийн мэдээ, сонин, гамшгийн талаарх мэдээ мэдэгдлүүдээр дамжуулан хувийн эрүүл ахуйн талаар болон “олон нийтээс зай барих” зэргийг мэддэг болсон тул бидний гэртээ байх цаг хугацаа улам нэмэгдэж байна. Гэрээсээ огт гарахгүй зөвхөн гэртээ олон хоногоор байж үзээгүй болохоор эхэндээ би гэртээ цагаа яаж өнгөрүүлэх тухайд санаа зовж байсан л даа. Үүнээс гадна өвлийн амралтаараа нэлээн удаан амарсан хүүхдүүддээ өдөрт гурван удаа хоол унд гээд ширээ засна гэдэг амаргүй ажил байв. Нэг өдөр бага хүү маань хоолны үеэр ингэж хэлэв. “Ээж ээ! Бодоод байхад гэрийн ажил хэцүү биш хэрнээ жаахан ядаргаатай юм аа” гэх нь тэр. Дараа нь тэрээр намайг гэрийн ажлаа ганцаараа хийгээд байлгүй, хуваагаад хийж байя…
Гвон Ми Сүг, Солонгос Сөүл
Эгчийн өчил
Намайг бага сургуулийн хоёрдугаар ангид байхад өвлийн амралтаар цагаан сарын баяр болж байлаа. Манайхтай их ойр дотно амьдарч байгаад алслагдсан тосгон руу нүүсэн авга эгч маань манайд айлчлан ирэв. Удаан уулзаагүй тэднийхнийг хараад бид бүгд л инээд хөөр боллоо. Буцахынхаа өмнө авга эгч сална гэхээс сэтгэл нь өвдөн, дүү бид хоёрыг гэр рүүгээ авч явмаар байна гээд, энэ тэр юм үзүүлж, амттан шимттэн авч өгсөн юм. Би авгадаа их сайн байсан тул хамт явмаар санагдсан ч хичээл эхлэх гэж байсан төдийгүй машинд суухаараа амархан бөөлждөг гээд ээж аав хоёр маань намайг болиулав. Эцэст нь авга маань манай 7 настай дүүг л авч явсан юм. Тэр өдөр би жаахан ганцаардсан ч дүүтэйгээ тоглох үүргээс чөлөөлөгдсөндөө сайхан байлаа. Дүүг явснаас хойш нэг…
Хан Юү Ми, Солонгос Чанвон
Аав минь
Гэрлэж тусдаа гарсны дараах анхны баяраар би төрсөн гэртээ очсон юм. Өрөөнд амарч байтал зочны өрөөнөөс аав нөхөр хоёр ярилцах нь сонстов. Дараа нь би өрөөнд орж ирсэн нөхрөөсөө асуув. “Аав та хоёр юу яриа вэ?” “Энэ тэр улс төр ярилаа.” “Аав улс төр ярилаа гэж үү?” Сонин юм даа. Аавыг улс төр сонирхдоггүй л гэж бодож байсан сан. Дараагийнх нь нэг баяраар би ээжтэйгээ саунд орохоор явж, аав нөхөр хоёр гэрт үлдэв. Амардаг өдрөө аав маань өрөөндөө TV үзэх юм уу дасгал энэ тэр хийдэг болохоор тэр хоёрыг тус тусдаа л өдрийг өнгөрөөх байх гэж бодсон юм. Хоёр цаг гаруй болоод гэртээ эргээд иртэл ширээн дээр шатрын хөлөг дэлгээстэй байв. Нөхөр маань “Эхний тоглолтонд би хожиж, үлдсэн хоёр тоглолтонд…
Таг Жин Сыл, Солонгос Анян
Сайхан сэтгэл, сэтгэл уярам үг
Найман настай том хүү маань их аймхай л даа. Шөнө дунд 00-н өрөө явах, эсвэл ус уух гээд явахдаа заавал аав ээжийнхээ нэгийг сэрээгээд дагуулж явдаг. Гэтэл нэг өдөр хүү маань үүрээр сэрээд ганцаараа 00 орох чимээ гарав. Яаж ганцаараа явж чадсан юм бол гэж бодоод, чих тавин чагнаж, гарах чимээгээр нь хөдөлгөөнийг нь төсөөлж байлаа. Төд удалгүй хүү маань 00-н өрөөний хаалга хаачихав. “Юу вэ? Миний хүү биш юм байх даа?” Жаахан гайхаад, босоод өрөө рүү нь явлаа. 00-н өрөөнөөс гарч ирсэн хүн яалт ч үгүй том хүү маань байв. “Миний хүү, хаалгаа яагаад хаасан юм? Айгаагүй юу?” “Ус татах чимээнд гэрийнхнээ сэрчих байх гээд хаасан юм аа.” Хүүгийнхээ үгэнд сэтгэл уяраад явчихав. Хүүгээ оронд нь хэвтүүлчихээд тэвэрч, “Бусдадаа…
Жон Ин Ён, Солонго Ижонбү
Анхны цалин
Утас чичирч, мессежээ шалгалаа. Цалин орсон байв. Амьдралын маань анхны цалин байсан тул бөөн баяр болж билээ. “Нээрээ энэ миний мөнгө гэж үү? Үүнийгээ яаж зарцуулах уу?” гээд л. Банк явах замдаа догдлоод юм юм л бодлоо. “Анхны цалин юм чинь өөртөө зарахын оронд өдий хүртэл миний төлөө золиос амссан ээждээ өгнө өө.” Бэлэн мөнгө болгож аваад ээждээ өглөө. Ээжийгээ маш их баярлана гэж бодтол ээж зүгээр л хэсэг зуур дугтуйтай мөнгө рүү харав. “Ээжийгээ уучлаарай. Хүүдээ олигтой юм хийгээгүйд үнэхээр уучлаарай.” Төсөөлж байснаас тэс өөр энэ хариуд нь би ээжийгээ гайхав. Яагаад уучлал гуйж байгааг нь ойлгосонгүй. “Хүүгээрээ бахархаж байна. Миний хүү одоо том хүнийхээ хувьд хариуцлагатай амьдрах хэрэгтэй. Ээжийгээ гэсэн сэтгэлд нь л би их баярлаж байна. Анхныхаа…
Ким Сон Ү, Солонгос Соннам
Ачлалт ёс гэдэг нь
Саяхан миний баруун бугуй өвдсөн юм. Нэг их тоолгүй, удахгүй зүгээр болчих биз гэж бодлоо. Тэгтэл өдөр өнгөрөх тусам өвчин нь бүр дордов. Бугуйны хамгаалалт зүүгээд, халуун жин тавьж, өвчнийг нь арай гэж тэсэж байлаа. Ахлах ангийн хоёр охин маань миний өвчнийг хараад санаа нь зовсон шинжтэй гэр орны ажилд тус дэм болж эхлэв. Хоолоо идсэний дараа тэд аяга тавгаа угаан, ээлжээр гэрээ цэвэрлэнэ. Бага сургуулийн сурагч отгон хүү маань ч хүртэл “Ээж ээ, би үсийг чинь угаагаад өгье. Өвдөж байгаа гараа та хөдөлгөж болохгүй шүү дээ” гэлээ. Бохирдож заваарсан угаалгын өрөөг цэвэрлэх тухайд тэднийг цэвэрлэнэ гэж санасан ч үгүй. Би өөртөө л “Энэ хавийг би цэвэрлэх хэрэгтэй байдаг, гэхдээ яаж цэвэрлэе дээ” гэж хэлж байсан юм. Тэгтэл ууган охин…
Жан Сүн Хян, Солонгос Сөүл
Гээсэн гутлаа олсон минь
Эмээ маань надад байнга л илүү их өгөх гэдэг юм. Намайг бага сургуульд байхад эмээ намайг сайн сураарай гээд нэг ширээ авч өгч байсан. Дунд анги, ахлах ангид эмээ миний сурагчийн дүрэмт хувцсыг авч өгдөг байлаа. Дээд сургуулийн оюутан болж ганцаараа амьдрах үед эмээ янз бүрийн хоолны хачир явуулдаг байв. Надаас юу хэрэгтэйг минь байнга л асууна. Хэдэн жилийн өмнө Солонгос үндэстний баяр болох Чүсог баярын үеэр эмээ маань надад нэг гутал бэлгэнд өгсөн юм. Эмээ бүр нагац, үеэл хоёроос маань хүртэл надад зохих загварлаг гутал сонгож өгөхийг гуйсан байгаа юм. Амралтаа дуусаад буцах болоход намайг хориглосоор байхад эмээ намайг гаргаж өгөх гээд автобусны буудал хүртэл дагаж явав. Сэтгэлдээ эмээгийнхээ хайрыг тээгээд автобусандаа суунгуут дотор яагаад ч юм нэг л…
У Жин Хүи, Солонгос Анян
Хүүхдээ гэх хайрын хүчээр өөрийгөө гаргуунд нь гаргадаг ээж
Аяга тавгаа угааж байтал утас дуугарлаа. Ээж залгаж байв. Ээж яагаад залгаж байгааг нь ч би гадарлаж байлаа. Ээж надад хоол хүнс л өгөх гэж байгаа биз. “Би эхэлж залгах ёстой байсан юм сан” гэж бодохоос ээжийгээ их өрөвдөв. Би дөрвөн эгч нэг эрэгтэй дүүтэй хүн. Хэдийн дөч гарчихаад байгаа ч ээжийнхээ нүдэнд би байнга л санааг нь чилээж байдаг нялх охин хэвээрээ. Уг нь эрэгтэй дүү маань гэрийн отгон нь шүү дээ. Гэхдээ дүү ул суурьтай хүү нь болохоор ч тэр үү ээж намайг л айлын отгон нь юм шиг бөөцийлөхийг яана. Би утсаа авч, “За ээж ээ” гэж жаахан хүүхэд аятай хариулав. Миний зөв байлаа. Өчигдөр гэр бүлийн баяр болж, авга нагац нар ирээд, зөндөө юм үлдсэн гээд…
И Сү Жа, Солонгос Гүми