Хайр татам гэр бүлийн маань түүх

Инээмсэглэл баяр хөөр авчирдаг

Нэг өдөр миний толгой эргээд байв. Бүх бие сульдаж байгаа юм шиг санагдаж, дотор ч муухайрч байх шиг. Бие бялдар сайтай, өмнө нь ингэж хүч тамир сульдаж, хоолонд дургүй болж байгаагүй тул гэнэтийн энэ шинж тэмдэг нэлээн санаа зовоож эмнэлэг явав. Өмнө нь аавынхаа хэвтэж байсан эмнэлэгт үзүүллээ. Эмч намайг энэ шинж тэмдэгтээ санаа зовох юм үнэхээр байхгүй гэлээ. Тэгтэл эмч гэнэтхэн аавыгаа сахиж байсныг минь санав бололтой аавын бие ямархуу байгааг асуув. Тэрээр бас аавыг байн байн гадагш гарч байна уу гэж асуулаа. Аав нь гэртээ л үг дуугүй байсаар сэтгэл гутралд орж мэдэх тул түүнээс сэргийлье гэвэл аавыгаа байнга инээлгэж байгаарай гэж мөн зөвлөв. Тэр үеийг хүртэл би аавыгаа инээлгэх талаар бодож байгаагүй учир эмчийн энэ үг миний…

Со Хы Жон, Солонгос Дэжон

Аавын минь барьсан байшин

Намайг бага байхад аав маань байшингаа өөрөө барьж байсан юм. Цалингаа хурааж, тоосго, цемент, ган арматур, хүрз энэ тэр авчран хашаанд овоолно. Духан дээгүүр нь хөлс дуслан, хацар нүүр нь халтайтал тоос болчихсон хүн нүх ухаж байсныг нь би одоо ч санадаг юм. Бяцхан хүү миний нүдээр тэр барилгын ажил хэзээ ч дуусашгүй санагдаж, аавыгаа яагаад тэгтлээ байшин барих гэж махран ажилладгийг нь ойлгодоггүй байлаа. Насанд хүрэхийн минь алдад аавын дөрвөн жилийн турш барьсан байшин эцэст нь баригдаж дуусав. Айл хөршийнхөн дундаа хамгийн гоё, хоёр давхар хаус байлаа. Гадна засал нь янзтай гоё өнгөтэй, ээжид зориулсан цэцэрлэг, дотор засал нь нэг тийм халуун дулаан. Тэр байшингийн өнцөг булан бүрд аавын минь хайр шингээстэй байсан юм. Ажлаа тараад гэртээ харих болгондоо…

Испани, Мадрид

Бибимбаб

Хүүхэд байхад намайг хичээлээсээ ирэхэд ээж маань агшаасан арвай будаанд цагаан манжингийн кимчи, нэг халбага улаан чинжүүний жан, ганц хоёр дусал периллийн тос хольж хутгаад цагаан манжинтай бибимбаб хийж өгдөг байж билээ. Идэх дуртай хоолны маань нэг байсан даа. Гэвч би 10 жил бибимбаб идээгүй ээ. Харахаар л хоолой зангирч, нулимс мэлтэлзээд ер идэж чаддаггүй юм. Арван жилийн өмнө манай ах нэг өдөр ээжид долоо хоногийн л нас үлдсэн гэж билээ. Ээж маань хорт хавдартайгаа тэмцэж байсан ч амьдралд нь нэг их асуудал байгаагүй л дээ. Утсаар ярих болгонд байнга л өөдрөг цовоо байдаг болохоор өвчнөө хангалттай ялж чадна гэж боддог байлаа. Тиймдээ ч би ахынхаа хэлсэн үгэнд итгэж чадахгүй байв. Төрсөн гэртээ очин очтолоо “Ээж маань яасан ч тийм…

Солонгос, Инчон

“Ээж болсон минь сайхан”

Коллежийн төгсөлтийн баярын урд өдөр би ёслол хаана болохыг, хэдэн цаг гэхэд би тэр газар нь очсон байх ёстой гээд төгсөлтөндөө хэрэгтэй зүйлсийг бэлдэж эхлэв. Яг цагаа олж, ээж надаас төгсөлтийн малгайн талаар асуув. Төгсөлтийн малгай гэдэг бол төгсөнгүүтээ шууд олоод авчихаж болдог зүйл биш аж. “Намайг сургуулиа төгсөж байхад тэнхим дээр төгсөлтийн малгай түрээсэлж байсан сан” гэж ээж хэлэв. Би сургуулийн вебсайтаас энэ тэрийг хайтал яг ээжийн зөв байлаа. Ээж надад энэ талаар сануулаагүй бол төгсөлтийн өдөр би будилах байж. Төгсөлтийн баяр дээр би тэнхимээс түрээсэлж авсан малгайгаа өмсөөд, найзуудтайгаа зургаа дарууллаа. Гэнэт ээж миний зургийг дарж байгаа нь нүдэнд тусав. Би төгсөлтийн малгай өмсгөл хоёроо тайлж ээждээ өмсгөв. Ээжийг хараад, ээж гоёл чимэглэлээ дэндүү сайн санаж байсныг нь…

Солонгос, Сөүл

“Бөглөө гэнэт мултарна” гэгчээр

Манайх нүүх гэж байгаа болохоор би шөнө дөл болтол гал тогооны өрөөгөө цэгцлэв. Хамгийн сүүлд хөргөгчөө цэвэрлэнгээ хуванцар лонхонд юу байгааг харах гээд онгойлгов. Тэр агшинд саван доторх юм гэнэт “пүн” гээд хүчтэй оргилж гарч ирэв. Дээх нь исгэсэн бөөрөлзгөний шүүс сагаж асгах нь тэр. Гал тогоо тэр аяараа, шал таазгүй нил улаан хүрэн бөөрөлзгөний шүүс болов. Ёстой л бөглөө гэнэт мултарна гэгчээр юм болов. Тэр гэнэтийн нөхцөл байдалд би яахаа мэдэхгүй чичирч байлаа. Зочны өрөөнд зурагт үзэж байсан нөхөр маань гал тогоо руу гүйн ирээд гайхаж орхив. Тэрээр нөхцөл байдлыг хурдхан ойлгож, асгарсан зүйлийг цэвэрлэхээр алчуур шүүрч авав. Нөхөр маань хүүхдүүдээ сэрээхгүй гэсэндээ чимээ гаргалгүй гэтэж байсан боловч лонх мултрах дуу нэлээн чанга байсан тул гүн нойрондоо байсан охидууд…

Солонгос, Сөүл

Жирийн асуултуудын цаадах хайр

Саяхандаа би И мэйлээ цэгцэлж байтал хэдэн мессеж нүдэнд тусав. Явуулсан хүн нь дүү охин маань ч гэлээ яг үнэндээ тэр месежнүүд дүүгээс ирсэн биш байв. Ээж намайг гадаадад байхад утсаар холбогдож чадахгүйдээ болоод дүүг өөрийнхөө өмнөөс бичүүлсэн байж. Би тэр И мэйлүүдийг нээхэд энгийн хэдэн асуултаас өөр гойд юм байсангүй. “Сайн хүрч очсон уу?” “Цагийн зөрүүндээ дасаж байна уу?” “Бие чинь гайгүй юү?” “Ачаагаа эвтэйхэн задалсан уу?” “Тэндхийн хоолонд хэр дасаж байна даа?” “Охиноосоо асуух юм ээжид нь их байна. Өнөөдөр яасан бэ?” Охиноо анх удаа хүний нутагт амьдарч байгаад санаа зовсон ээж маань санаа зовнилоо энэ хэдэн энгийн асуултаар илэрхийлж байж. Одоо эргээд бодоход зүгээр эсэхийг маань ээж тэр үед л асуусан биш, үргэлж л асуудаг байсан юм…

Чой Еэ Жү / Солонгос, Хуасон

Галт тэрэгний тасалбарын дурсамж

Баярын өдрүүд ойртох үеэр би аав ээждээ очихоор гэр рүүгээ галт тэргээр явах захиалга өгөхөөр тасалбарын сайт руу нэвтрэв. Амралт баяр ёслолын үеэр тасалбар нүд ирмэхийн зуур дуусдаг тул эртхэн онлайн захиалгаа баталгаажуулав. Хэд хэдэн оролдлого хийж, баахан клик хийсний эцэст би арай гэж тасалбараа авч чадлаа. Сүүлд нь би аав, ээждээ хэзээ очихоо хэлэх гээд нарийн ширийн зүйлийг дахин нягталж үзээд зүрх салгалав. Галт тэрэгний хөдлөх цаг миний бодож байсан цаг биш байх нь тэр. Би өмнө нь ийм алдаа гаргаж байсан болохоор уг нь маш болгоомжтой байсан юмсан. ... Гэсэн ч би дахиад л будилж орхилоо. Энэ энгийн алдаа галт тэрэгний тасалбартай холбоотой мартагдашгүй дурсамжийг маань сэргээлээ. Ахлах сургуульд байхдаа би аавтайгаа хамт нэг чухал ажлаар Сөүл явах…

Ким Хэ Сон / Солонгос, Сөүл

Бороотой өдөр

Аадар бороо тасралтгүй шаагина. Ийм өдөр гадуур алхахаар хамаг бие нэвт нордог ч бороотой өдрүүдэд би дэндүү дуртай. Яагаад юм бол гэж нэлээн эргэцүүлтэл бага насны дурсамж сэргэж, бага ангид байсан үе маань санаанд орох нь тэр. Тариачин аав, ээж маань үүрээр бидэнд чимээгүйхэн өглөөний цай бэлдчихээд нар мандахаас бүр өмнө тариан талбай руу явдаг сан. Нэг өглөө би өглөөний цайгаа хам хум уучихаад тэнгэрийн байдал анзаарахтай манатай сургууль руугаа яаран гүйлээ. Тэгтэл хичээл тарахын алдад ширүүн бороо асгарав. Тэр үед ямар гар утас байсан биш. Аав ээжтэйгээ холбоо барилаа гэхэд тэд над руу шүхэр аваад ирэх тийм завтай улс байгаагүй л дээ. Би сургуулийн үүдэнд бороо намжихыг хүлээн жаахан саатсан ч бороо зогсох шинжгүй байсан тул явахаас өөр аргагүй…

Юүн Жү Ён / Солонгос, Сөүл

Бороо салхитай өдөр болохоор л

Би бороотой өдрүүдэд дургүй. Бүрхэг цаг агаар намайг гунигт автуулж, гутал хувцас норгочихно. Бороотой өдрүүдэд дургүй байдгийн бас нэг шалтгаан бол үе мөч маань бороо орохыг бүр андахгүй, цаг уурын газраас ч илүү тодорхой мэдүүлдэгт байгаа юм. Гэхдээ би заримдаа бороон дундуур инээмсэглэн алхдаг. Багадаа би сумын төвийн бага сургуульд сурдаг байлаа. Манай гэр яг төвд нь байдаг байв. Сургууль гэр ойрхон байсан болохоор заримдаа би сургуулийнхаа биеийн тамирын талбайгаас ээжийгээ дээвэр дээрээ угаасан хувцсаа дэлгэж байхыг нь харна. Тэр үед нэлээн олон сурагч гучин минут, бүр цаг гаруй алхаж байж сургуульдаа ирдэг байсан юм. Тэдэнтэй харьцуулахад би хамаагүй таатай нөхцөлд сурч байсан хэрэг л дээ. Нэг өдөр ширүүн салхитай бороо орж, би сургуулийнхаа биеийн тамирын талбай дундуур бороо зүсэн…

Чой Жэ Жон / Солонгос, Гүнпу

Надад урам хүч өгдөг хүн

Саяхан би хувьдаа нэг юм бэлдэх шаардлага гарч хэд хоног шөнө дөл болтол сууж ажилласан юм л даа. Олигтой унтаж ч чадахгүй, гэр орны ажлаа ч хийж амжихгүй байлаа. Нэг өдөр би ажлаа арай эрт дуусгаад 20 цагийн үед ядарсан байдалтай гэртээ ирэв. Гэртээ орж иртэл гэрэл асаалттай, гал тогооны ширээн дээр хүнсний дэлгүүрийн сурталчилгааны хуудас байхыг хараад баярлах нь тэр. Нөхөр маань ажлаасаа түрүүлж ирээд, хаалганд наасан тэр хуудсыг хараад дэлгүүр явсан бололтой байв. Би нөхөр рүүгээ залгах гээд утсаа хартал түүнээс хэд хэдэн дуудлага ирсэн байлаа. Тэгээд нөхөр рүүгээ залгалаа. “Дэлгүүр яваа юу?” “Харин тийм ээ, өнөөдөр эрт иржээ? Би чамд самгетан (хүн орхоодой, тахианы махтай шөл) хийж өгөх гээд.” “Нээрэн үү?” Сэтгэл огшоод ирэх нь тэр. Үнэндээ…

Солонгос Хуасон / Ан Ха Жон

Ах дүүгээ өөрийн адил хайрла

Манай гэрээс чимээ шуугиан тасарна гэж ер үгүй. Хэргийн эзэн нь жил дараалан төрсөн хүү, охин хоёр маань. Тэр хоёр завсар зай гарах л юм бол тоглож, хоорондоо ноцолдож байснаа сүүлдээ хэрүүл маргаанаар өндөрлөнө. Заримдаа би тэднийг нэгнээсээ 1 метрийн зайтай байлгах гэнэ. Гэсэн ч хүүхдүүд маань намайг хоол хийж, гэр цэвэрлэх зуур нэг л мэдэхэд нийлчилсэн тоглож байна. Эргэн тойрныхон хүүхдүүдийг маань хараад хоорондоо эвтэй, нэгэндээ найр тавьдаг гээд л магтдаг сан. Би тэр үгийг нь сонсоод баярладаг ч юм л бол хоорондоо муудалцаад унадаг хүүхдүүдээсээ болж дотроо их бухимдана аа. Нэг өдөр манай сүмээс “Гэр бүлээ урих өдөрлөг” зохиохоор болов. Гэр бүлийн сонин хийж, гэрийнхэндээ ил захидал бичих даалгавар өглөө. Гэр бүлийн сонин хийхийн тулд эхлээд би зураг…

Паг Жон А / Солонгос, Гимчон

Хүүхдээ гадаад руу явуулсан минь

Саяхан зургадугаар ангийн охин маань Боловсролын яамны тэтгэлэгт хөтөлбөр болох түүхийн дурсгалт газрын аялалаар гадаад руу явав. Амьдралдаа анх удаа онгоцоор нисэх боломж түүнд маань тохиож байгаа юм. Явах өдрийнх нь үүрээр нөхөр маань охиноо нисэх буудал дээр хүргэж өгөв. Харин нисэх цаг болохын алдад хариуцсан багш нь над руу залгах нь тэр. “Жи Ын гэдэс нь өвдөөд байгаа гэнэ. Яагаад тэгээ юм бол?” Охин маань сандарсан үедээ байнга л гэдэс өвдөж байна гэж гонгинодог юм л даа. Охинтойгоо ярьтал тэр өдөр бас сандарснаасаа болж гэдэс нь өвдөж л дээ. Яах ч арга байсангүй. Би дэмий л багшаас нь охиныг маань онгоцонд суухаас нь өмнө юм идэхгүй байлгаарай гэж хүсээд утсаа тасаллаа. Өвчтэй хүүхдийнхээ төлөө юу ч хийж чадаагүйдээ сэтгэл…

Ма Ын Хи / Солонгос, Ёсү

Эмээгийнхээ сэтгэлийг ухаарах сайхан сэтгэл

Надад нэг маш сайхан сэтгэлтэй зээ дүү байдаг юм. Тэр маань эмээдээ их санаа тавина аа. Эмээгийнхээ дуртай жигнэмэг, амтат төмс, төмс, жүрж гээд байсхийгээд л явуулж, дуртай амттанаа авч ид гэж жилдээ гурван удаа бага сага мөнгө гуйвуулна. Ийм эелдэг зээд маань өнгөрсөн жил их хүнд юм тохиох нь тэр. Гэрлэснээсээ хойш үр хүүхэдгүй их удаж байгаа болохоор тэрээр сэтгэлээр нэлээн хүндхэн байсан л даа. Тэгж тэгж нэг юм жирэмслэсэн ч төрөхийн өмнөхөн хүүхдээ алдчихлаа. Энэ мэдээг сонсоод би гэдэг хүн уйлж гашуудах сөхөөгүй шууд л зээ дүүгийнхээ хэвтэж байгаа эмнэлэг рүү явлаа. Зээ дүү маань арван сарын турш хэвлийд байгаа хүүхдээ өсгөн бойжуулж, эсэн мэнд уулзахыг хүлээж байсан гэж хэлэхэд нь зүрх эмтрэв. “Нагац эгч ээ, би охиныхоо…

И Сүн Уг, Солонгос Чанвон

Би үргэлж чиний талд байгаа шүү

Би ахлах сургуулийн сурагч байхдаа халаасны мөнгө хэрэг болох бүрийд аав ээжээсээ зөвшөөрөл авахын оронд шууд л өөрийнхөө эд зүйлийг интернетэд тавиад зарчихдаг байлаа. Хэрэглэж байсан зүйлээ зарж борлуулах нь халаасны мөнгөтэй болоод зогсохгүй цаашдаа нэг их хэрэг болохгүй зүйлээ цэвэрлэж, мөн санхүүгийн ойлголттой болох гээд олон талаар давуу талтай мэт санагдаж байлаа. Хэрэглэж байсан эд зүйлээ зарахад амташсан би гаднаасаа бол бусдын л адил уншлагын танхимд шаргуу хичээллэдэг мэт байсан ч нөгөө зарж борлуулж байгаа зүйлээрээ яаж ашиг олох вэ гэж бодоход л цаг зав гаргаж байлаа. Юм хум зарж, хамаг үнэ цэнэтэй цагаа үрж байх зуур маань сургуулийн ур чадварын шалгалт хаяанд тулах нь тэр. Нэг өдөр над руу цагдаагийн газраас залгалаа. Намайг залилан хийсэн гэдгээр байцаах хэрэгтэй…

Ган Мин Со, Солонгос Соннам

Гарын минь хээнцэр тансаг хумс

Бага байхад нэг ийм юм болж билээ. Би арав орчим л настай байсан. Сургуульдаа ирж очих замд маань нэг гоо сайхны дэлгүүр байдаг байлаа. Тэр дэлгүүрийн гадна хумсны будаг дүүрэн сагс байдаг байсан сан. Нэг удаа надаас хоёр насаар дүү охин дүү бид хоёр дэлгүүрийн хажуугаар өнгөрөхдөө тэр сагсны өмнө зогсов. Өнгө өнгийн шингэнээр дүүргэсэн жижигхэн шилтэй лакнууд ёстой гоё харагдаж байлаа. Өмнө нь би хумсаа огт будаж үзээгүй болохоор хааяа найзууд маань надад будсан хумсаа гайхуулахад нь миний атаархал төрдөг байсан л даа. Магадгүй тэрнээс ч болсон уу, сагстай хумсны будагнаас би өөрийн мэдэлгүй нэгийг бушуухан аваад халаас руугаа хийчихлээ. Яг тэр үед худалдагч дэлгүүрийнх нь урд нэлээн удаан зогссон биднийг сэжиглэнгүй байдалтай гарч ирэв. Тэрийг гялс анзаарсан дүү…

Ким Ду Ён, Аргентин Буэнос Айрос

Бэрхшээлийг эв эеэр даван туулна

Дэлхий дахиныг хамраад байгаа Ковид-19 өдөр тутмын амьдралд маань олон өөрчлөлт авчирсан. Телевизийн мэдээ, сонин, гамшгийн талаарх мэдээ мэдэгдлүүдээр дамжуулан хувийн эрүүл ахуйн талаар болон “олон нийтээс зай барих” зэргийг мэддэг болсон тул бидний гэртээ байх цаг хугацаа улам нэмэгдэж байна. Гэрээсээ огт гарахгүй зөвхөн гэртээ олон хоногоор байж үзээгүй болохоор эхэндээ би гэртээ цагаа яаж өнгөрүүлэх тухайд санаа зовж байсан л даа. Үүнээс гадна өвлийн амралтаараа нэлээн удаан амарсан хүүхдүүддээ өдөрт гурван удаа хоол унд гээд ширээ засна гэдэг амаргүй ажил байв. Нэг өдөр бага хүү маань хоолны үеэр ингэж хэлэв. “Ээж ээ! Бодоод байхад гэрийн ажил хэцүү биш хэрнээ жаахан ядаргаатай юм аа” гэх нь тэр. Дараа нь тэрээр намайг гэрийн ажлаа ганцаараа хийгээд байлгүй, хуваагаад хийж байя…

Гвон Ми Сүг, Солонгос Сөүл

Эгчийн өчил

Намайг бага сургуулийн хоёрдугаар ангид байхад өвлийн амралтаар цагаан сарын баяр болж байлаа. Манайхтай их ойр дотно амьдарч байгаад алслагдсан тосгон руу нүүсэн авга эгч маань манайд айлчлан ирэв. Удаан уулзаагүй тэднийхнийг хараад бид бүгд л инээд хөөр боллоо. Буцахынхаа өмнө авга эгч сална гэхээс сэтгэл нь өвдөн, дүү бид хоёрыг гэр рүүгээ авч явмаар байна гээд, энэ тэр юм үзүүлж, амттан шимттэн авч өгсөн юм. Би авгадаа их сайн байсан тул хамт явмаар санагдсан ч хичээл эхлэх гэж байсан төдийгүй машинд суухаараа амархан бөөлждөг гээд ээж аав хоёр маань намайг болиулав. Эцэст нь авга маань манай 7 настай дүүг л авч явсан юм. Тэр өдөр би жаахан ганцаардсан ч дүүтэйгээ тоглох үүргээс чөлөөлөгдсөндөө сайхан байлаа. Дүүг явснаас хойш нэг…

Хан Юү Ми, Солонгос Чанвон

Аав минь

Гэрлэж тусдаа гарсны дараах анхны баяраар би төрсөн гэртээ очсон юм. Өрөөнд амарч байтал зочны өрөөнөөс аав нөхөр хоёр ярилцах нь сонстов. Дараа нь би өрөөнд орж ирсэн нөхрөөсөө асуув. “Аав та хоёр юу яриа вэ?” “Энэ тэр улс төр ярилаа.” “Аав улс төр ярилаа гэж үү?” Сонин юм даа. Аавыг улс төр сонирхдоггүй л гэж бодож байсан сан. Дараагийнх нь нэг баяраар би ээжтэйгээ саунд орохоор явж, аав нөхөр хоёр гэрт үлдэв. Амардаг өдрөө аав маань өрөөндөө TV үзэх юм уу дасгал энэ тэр хийдэг болохоор тэр хоёрыг тус тусдаа л өдрийг өнгөрөөх байх гэж бодсон юм. Хоёр цаг гаруй болоод гэртээ эргээд иртэл ширээн дээр шатрын хөлөг дэлгээстэй байв. Нөхөр маань “Эхний тоглолтонд би хожиж, үлдсэн хоёр тоглолтонд…

Таг Жин Сыл, Солонгос Анян

Сайхан сэтгэл, сэтгэл уярам үг

Найман настай том хүү маань их аймхай л даа. Шөнө дунд 00-н өрөө явах, эсвэл ус уух гээд явахдаа заавал аав ээжийнхээ нэгийг сэрээгээд дагуулж явдаг. Гэтэл нэг өдөр хүү маань үүрээр сэрээд ганцаараа 00 орох чимээ гарав. Яаж ганцаараа явж чадсан юм бол гэж бодоод, чих тавин чагнаж, гарах чимээгээр нь хөдөлгөөнийг нь төсөөлж байлаа. Төд удалгүй хүү маань 00-н өрөөний хаалга хаачихав. “Юу вэ? Миний хүү биш юм байх даа?” Жаахан гайхаад, босоод өрөө рүү нь явлаа. 00-н өрөөнөөс гарч ирсэн хүн яалт ч үгүй том хүү маань байв. “Миний хүү, хаалгаа яагаад хаасан юм? Айгаагүй юу?” “Ус татах чимээнд гэрийнхнээ сэрчих байх гээд хаасан юм аа.” Хүүгийнхээ үгэнд сэтгэл уяраад явчихав. Хүүгээ оронд нь хэвтүүлчихээд тэвэрч, “Бусдадаа…

Жон Ин Ён, Солонго Ижонбү

Анхны цалин

Утас чичирч, мессежээ шалгалаа. Цалин орсон байв. Амьдралын маань анхны цалин байсан тул бөөн баяр болж билээ. “Нээрээ энэ миний мөнгө гэж үү? Үүнийгээ яаж зарцуулах уу?” гээд л. Банк явах замдаа догдлоод юм юм л бодлоо. “Анхны цалин юм чинь өөртөө зарахын оронд өдий хүртэл миний төлөө золиос амссан ээждээ өгнө өө.” Бэлэн мөнгө болгож аваад ээждээ өглөө. Ээжийгээ маш их баярлана гэж бодтол ээж зүгээр л хэсэг зуур дугтуйтай мөнгө рүү харав. “Ээжийгээ уучлаарай. Хүүдээ олигтой юм хийгээгүйд үнэхээр уучлаарай.” Төсөөлж байснаас тэс өөр энэ хариуд нь би ээжийгээ гайхав. Яагаад уучлал гуйж байгааг нь ойлгосонгүй. “Хүүгээрээ бахархаж байна. Миний хүү одоо том хүнийхээ хувьд хариуцлагатай амьдрах хэрэгтэй. Ээжийгээ гэсэн сэтгэлд нь л би их баярлаж байна. Анхныхаа…

Ким Сон Ү, Солонгос Соннам