WATV.org is provided in English. Would you like to change to English?

प्रचारको युग

841 हेरेको संख्या

परमेश्वरले हामीलाई कुनै कुराको अनुरोध गर्नुहुँदा निश्चय नै त्यो कार्यमा आशिष् दिन चाहनुहुने परमेश्वरको इच्छा लुकेको हुन्छ । यो समयका हामीहरूलाई सुसमाचार प्रचार गर्ने जिम्मा दिइएको छ । योचाहिँ वास्तवमा अरूको मुक्तिको निम्ति मात्रै नभएर हाम्रो आफ्नै आत्माको मुक्तिको निम्ति हो । यो वास्तविकतालाई हृदयमा राखेर हामीहरू विश्वासको बाटोमा हिँड्नुपर्छ ।

३,००० जना मानिसको विनाश र ३,००० जना मानिसको मुक्तिको इतिहास

मोशाको समयमा परमेश्वरको अनुग्रहद्वारा इस्राएलीहरू दासत्वको देश मिश्रबाट छुटकारा पाएर कनानतिर प्रस्थान गरेका थिए । उजाड-स्थानको यात्राको क्रममा तिनीहरू सांसारिक स्वभावमा फसे । मोशा दश आज्ञा लिन सीनै पर्वतमा उक्लँदा इस्राएलीहरूले मूर्तिपूजा गरे । परिणामस्वरूप, तिनीहरूमाथि परमेश्वरको क्रोध खनियो र ३,००० जना मानिसहरू मारिए ।

जब मानिसहरूले मोशालाई पर्वतबाट ओर्लन बियाँलो गरेका देखे, तब तिनीहरू हारूनकहाँ भेला भएर तिनलाई भन्न लागे, “उठ्नुहोस्, र हाम्रा अगिअगि जानलाई देवताहरू बनाउनुहोस्, किनकि हामीलाई मिश्रबाट निकालेर ल्याउने मोशालाई के भयो हामी जान्दैनौं ।” हारूनले तिनीहरूलाई भने, “तिमीहरूका पत्नीहरू र छोराछोरीहरूका कानमा भएका सुनका कुण्डलहरू फुकाली यहाँ मकहाँ ल्याओ ।” … तिनले ती तिनीहरूका हातबाट लिएर हतियारले खोपे, र ढालेर बाछाको आकारको एउटा मूर्ति बनाए । तब तिनीहरूले भने, “हे इस्राएली हो, तिमीहरूलाई मिश्रबाट निकालेर ल्याउने तिमीहरूका देवताहरू यी नै हुन् ।” … तब तिनीहरूले बनाएको त्यो बाछो लिएर तिनले आगोमा जलाइदिए, र त्यसलाई धूलोपीठो पारेर पानीमा छरिदिए । अनि तिनले इस्राएलीहरूलाई त्यो पिउन लाए । … तब लेवीका सन्तानहरूले मोशाले भनेअनुसार गरे । त्यस दिन मानिसहरूमध्ये तीन हजार जति पुरुष मारिए । प्रस ३२:१-२८

यसको ठीक विपरीत, सुसमाचारको युगमा केवल बाह्र प्रेरितहरू लगायत केही चेलाहरूले एकै दिनमा ३,००० जना मानिसहरूलाई बचाउन सकेका थिए । तिनीहरूले पेन्तिकोसको चाडमा एकै मनका भएर लगातार प्रार्थना गरेर पवित्र आत्मा पाएकाले त्यो सम्भव भएको थियो ।

जब पेन्तिकोसको दिन आयो, तिनीहरू सबै एकै ठाउँमा भेला भएका थिए । अनि स्वर्गबाट अचानक ठूलो बतासको झोक्काजस्तै एउटा आवाज आयो, र तिनीहरू बसेको पूरा घरै भरिदियो । आगोका जिब्राहरूजस्ता तिनीहरूकहाँ देखा परे, र भाग-भाग भएर तिनीहरू हरेकमाथि बसे । अनि तिनीहरू सबै जना पवित्र आत्माले भरिए, र पवित्र आत्माले तिनीहरूलाई दिनुभएको उच्चारणबमोजिम तिनीहरू अन्य भाषाहरूमा बोल्न लागे । … तर पत्रुसले एघार जनासँग खडा भएर उच्च सोरमा तिनीहरूलाई भने, “यहूदियाका मानिस हो, र यरूशलेमका जम्मै बासिन्दाहरू, तपाईंहरूलाई यो कुरा थाहा होस्, र मेरा कुरा सुन्नुहोस् । … अरू धेरै कुराहरूद्वारा उनले तिनीहरूलाई गवाही दिए, र यसो भनेर अर्ती दिए, “यस दुष्ट पुस्ताबाट तिमीहरूले आफैलाई बचाओ ।” तब जस-जसले उनको कुरा ग्रहण गरे तिनीहरूले बप्तिस्मा लिए, र त्यसै दिन प्राय: तीन हजार मानिसहरू तिनीहरूको सङ्ख्यामा थपिए । प्रे २:१-४१

यसरी विपरीत परिणाम ल्याएका यी दुई अवस्थालाई तुलना गर्दा, हाम्रो विश्वासको जीवनमा सुसमाचार प्रचार गर्नु कति महत्त्वपूर्ण छ भन्ने कुरा हामीहरू बुझ्न सक्छौं ।

३,००० जना नष्ट भएको पुरानो करारको इतिहासले हामीलाई आफ्नो शरीरको निम्ति मात्र सोच्नुहुँदैन भन्ने शिक्षा दिएको छ । मोशालाई पर्वतबाट तल ओर्लिन लामो समय लागेकोले इस्राएलीहरू हडबडाउन थाले । अगुवा नभएकोले तिनीहरूले असुरक्षित महसुस गरे, अनि मरुभूमिमै नष्ट भइन्छ कि भनेर डराए । त्यस्तो सङ्कष्टको समयमा तिनीहरूले परमेश्वरप्रतिको विश्वासलाई त्यागेर सुनको बाछा बनाउने निर्णय गरे । प्रत्येकले ‘यहाँ कसरी बाँच्न सकिन्छ र ?’ भन्दै आफ्नो सुरक्षाको निम्ति मात्र फिक्री गर्न थाले, अनि अन्तत: तिनीहरूले आफ्ना निम्ति त्यस्तो मूर्ति बनाएरै छाडे ।

अर्कोतिर सुरुको मण्डलीका चेलाहरूले चाहिँ ‘कसरी तिनीहरूलाई बचाउने होला ?’ भन्दै अरूहरूको उद्धारको निम्ति सोचे । तिनीहरू जस्तोसुकै त्रासपूर्ण अवस्थामा पनि निडर भएकाले एकै दिनमा ३,००० जना मानिसहरूलाई बचाउन सकेका थिए । येशूज्यू क्रूसमा टाँगिनुभयो, तिनीहरूले निरन्तर नोक्सानी बेहोर्नुपरेको थियो । त्यस्तो परिस्थितिको बाबजुद तिनीहरूले आफ्नो सुरक्षाको फिक्री गरेनन्, बरु उल्टै सुसमाचार प्रचारको मिसन पूरा गरेर धेरै आत्माहरूलाई बचाए ।

सुनका सिक्काको दृष्टान्तमा, धेरै सिक्का कमाएको नोकरले प्रशंसा र आशिष् पायो, तर आफूले पाएको सिक्कालाई जमिनमुनि लुकाएको नोकरले आफूसँग भएको पनि गुमायो ।

उजाड-स्थानमा इस्राएलीहरू पनि एक सिक्का लुकाउने त्यो नोकरजस्तै थिए । प्रेरितहरूले सुसमाचार प्रचार गरेर ३,००० जना मानिसहरूलाई मुक्तिमा डोऱ्याएको त्यो महान् कार्यलाई स्मरण गर्दा, आफ्नो लगायत अरूहरूको आत्माको मुक्तिको निम्ति सुसमाचार प्रचार गर्नु साँच्चै कति महत्त्वपूर्ण छ भन्ने कुरा हामीहरू महसुस गर्न सक्छौं ।

ख्रीष्टले आफ्नो एउटै शरीर बलिदान गर्नुभएर सारा संसारलाई बचाउनुभयो ।त्यसैले उहाँ सम्पूर्ण मानव-जातिबाट सम्मानित हुनुहुन्छ । यो समयमा पनि ख्रीष्टले धेरै मानिसहरूबाट प्रशंसा पाइरहनुभएको छ । उहाँको प्रेमले हाम्रो हृदयलाई न्यानो पारिरहेको छ ।

हामीले अरूलाई बचाएमा आफू पनि बाँच्न सक्छौं भन्ने कुरा क्रूसको सन्देशमा पाउन सकिन्छ । त्यसैले येशूज्यूले “सारा संसारमा गएर सारा सृष्टिलाई सुसमाचार प्रचार गर” भन्नुभयो (मर्क १६:१५) ।

मेरो सट्टामा तिनीहरूलाई चेताउनी देओ

हामीले प्रचार नगरेकोले यदि कोही मानिसले उद्धार पाउन सकेन भने परमेश्वरले त्यसको लेखा पहिला सत्यता पाएका हामीहरूबाट लिनेछु भन्नुभएको छ ।

“… मैले तँलाई इस्राएलका घरानाको पहरादार तुल्याएको छु । यसैले मैले भनेको कुरा सुन् अनि तिनीहरूलाई मबाट चेताउनी तैंले दे, (तैंले तिनीहरूलाई मेरो चेतावनी सुनाउनेछस्, सरल नेपाली अनुवाद) … त्यसका रगतको लेखा म तँबाट लिनेछु ।” इज ३:१७-२१

वर्तमान समयका हामीहरू परमेश्वरले नियुक्त गर्नुभएको सत्यताका पहरादारहरू हौं । पहरादारको कर्तव्य भनेको परमेश्वरले दिनुभएको चेताउनीको वचन संसारलाई सुनाउनु हो । यदि कुनै पहरादारले शत्रुहरू आएको देख्यो भने उसले आफ्ना मानिसहरूलाई चेताउनी दिन्छ । तर यदि पहरादारले मानिसहरूलाई चेताउनी दिनुपर्ने आफ्नो कर्तव्य पूरा गरेन भने के हुन्छ होला ? सबै मानिसहरू नष्ट हुनेछन्, र परमेश्वरले त्यसको लेखा पहरादारबाट लिनुहुनेछ । यो नै परमेश्वरले दिनुभएको कडा आज्ञा हो !

परमेश्वरले हामीलाई पहरादार नियुक्त गर्नुभएर यस्तो कडा आज्ञा दिनुभएको चाहिँ वास्तवमा हाम्रै मुक्तिको निम्ति हो भन्ने कुरा हामीले बुझ्नुपर्छ । जब हामीहरू सुसमाचार प्रचार गर्छौं तब हामीले सामान्य रूपमा मात्र बुझेको परमेश्वरको प्रेमलाई साँच्चै हृदयदेखि महसुस गर्न सक्छौं । कसैको हृदयमा परमेश्वरको प्रेम रोप्न खोज्दाखेरि हामी आफैले परमेश्वरको आज्ञाको महत्त्व बुझ्न पुग्छौं । पवित्र आत्मा र दुलहीप्रतिको हाम्रो विश्वास झन् प्रगाढ हुँदैजान्छ, अनि परमेश्वरको प्रेम हाम्रो हृदयमा अझ गहिरो गरी खोपिएको महसुस गर्न सक्छौं ।

यद्यपि सुसमाचार प्रचार गरिएन भने परमेश्वरको प्रेम र अनुग्रह महसुस गर्न सकिँदैन, र अन्तत: परमेश्वरको प्रेम बिर्सन पुगिन्छ । इस्राएलीहरू परमेश्वरको अनुग्रहलाई बिर्सिएर परमेश्वरको विरुद्धमा गनगन गरी अन्त्यमा नष्ट भएजस्तै, वर्तमान समयका हामीले पनि पहरादारको कर्तव्य पूरा गरेनौं भने हामीहरू पनि नष्ट हुन पुग्छौं । परमेश्वरले “त्यसको रगतको लेखा म तँबाट लिनेछु” भन्नुभयो । यी वचनहरूद्वारा हामीले परमेश्वरको इच्छा राम्ररी बुझ्न सक्छौं । हामीले सधैँ परमेश्वरमा भरोसा गरेको परमेश्वर चाहनुहुन्छ । परमेश्वरलाई धन्यवाद चढाउँदै आफूलाई दिइएको पहरादारको कर्तव्य हामीले ईमानदारिताका साथ पूरा गर्नुपर्छ ।

प्रचारकको कर्तव्य पूरा गर्न पवित्र आत्माको शक्ति माग

सम्पूर्ण मानव-जातिलाई एकलै प्रचार गर्न सक्नुहुने परमेश्वर सर्वशक्तिमान् हुनुहुन्छ । हामीलाई मुक्तिको आशिष् दिनको निम्ति परमेश्वरले हामीलाई प्रचारको महान् कार्यको जिम्मा दिनुभएको हो ।

“तर जब म तँसित कुरा गर्छु, तब म तेरो मुख खोलिदिनेछु, र तैंले तिनीहरूलाई भन्नेछस्, ‘परमप्रभु परमेश्वर यसो भन्नुहुन्छ ।’ सुन्न चाहनेले ध्यानसित सुनोस्, इन्कार गर्नेले इन्कार गरोस् …” इज ३:२७

परमेश्वरले हामीलाई उहाँको वचन सुनाउनू भन्नुभएको छ । परमेश्वरको आज्ञा थाहा नभएकाहरूलाई हामीले उहाँको आज्ञा सुनाउनुपर्छ, स्वर्ग र नरकको अस्तित्व थाहा नभएकाहरूलाई त्यसको बारेमा सुनाउनुपर्छ, अनि समयको अर्थ लगाउन नजान्नेहरूलाई बाइबलको अगमवाणी सुनाउनुपर्छ ।

मानिसहरू आफूले गरिरहेको कुराहरूमा मात्र चासो राख्ने गर्छन् । उदाहरणको लागि, फुटबल खेलाडीले धेरै गोल हान्नमा चासो राख्छ भने मछुवाचाहिँ धेरै माछाहरू पक्रनमा चासो राख्छ । त्यसै गरी प्रचारकहरूचाहिँ कसो गरेमा धेरै आत्माहरूलाई परमेश्वरकहाँ डोऱ्याउन सकिन्छ होला भन्नेबारे सोच्दछन् । प्रचार गर्नेहरू र प्रचार नगर्नेहरूको विश्वासमा ठूलो भिन्नता छ । यहाँहरूलाई यी दुईमध्ये स्वर्गको गहिरो आशा गर्ने, परमेश्वरलाई धेरै याद गर्ने र सत्यताको नजिक रहनेहरू को हुन् जस्तो लाग्छ ?

स्वर्गको आशा लिने मानिसहरूको सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण कार्य नै प्रचार हो भनेर बाइबलमा भनिएको छ ।

किनकि यदि मैले सुसमाचार प्रचार गरें भने त्यसमा मैले घमण्ड गर्ने केही कारण छैन । किनकि यसो गर्न म बाध्य छु । यदि सुसमाचार प्रचार गरिनँ भने मलाई धिक्कार छ । १ कोर ९:१६

माथिको वचनलाई हेर्दा, हामी सबैको सारा कर्तव्य नै प्रचार हो भनी जान्न सकिन्छ नि, होइन र ? यदि कुनै पहरादारले आफ्नो कर्तव्य पूरा गरेन भने त्यो पहरादार या त शत्रुबाट मारिन्छ या त त्यसले कानूनअनुसार मृत्युदण्ड पाउँछ । यसै गरी हामीले पनि प्रचारकको कर्तव्य पूरा गरेनौं भने मुक्तिको आशिष् गुमाउन पुग्छौं ।

त्यसैले प्रेरित पावलले पहरादारको कर्तव्य पूरा गर्न लगनशीलताका साथ प्रचार गरेका थिए ।

… मैले ज्यादै परिश्रम गरें । कैदमा अझ धेरै पल्ट परें । अनगिन्ती कोर्रा खाएँ । मृत्युको मुखमा बारम्बार परें । पाँच पल्ट मैले यहूदीहरूका हातबाट एक कम चालीस गरी कोर्रा खाएँ । तीन पल्ट मलाई लौराले पिटे । एक पल्ट ढुङ्गाले हाने । तीन पल्ट म चढेको जहाज ध्वस्त भयो । एक दिन एक रात मैले समुद्रमा नै बिताएको छु । मेरो बारम्बारको यात्रामा म नदीहरूका जोखिममा परें … भोक र प्यासमा, बारम्बार उपवासमा, ठन्डी र नग्नतामा परें । २ कोर ११:२१-२७

प्रेरित पावल हिँडेका विश्वासको जीवनको बाटो दु:ख, कष्ट, पीडा र सतावटले भरिएको थियो । यस्ता कुराहरूको बाबजुद उनी सुसमाचार प्रचार गर्नमा निरुत्साहित भएनन्, तर जहाँ र जहिले पनि उनले साहसका साथ सुसमाचार सुनाए । उनी प्रचारद्वारा दिनको सुरु गर्ने र प्रचारद्वारै दिनको अन्त्य गर्ने ईमानदार पहरादार थिए, र परमेश्वर सधैँ उनको साथमा हुनुहुन्थ्यो ।

छाप्रो-वासको चाडको युगमा जिइरहेका हामीहरू, अन्तिम झरी पवित्र आत्माको निम्ति तिर्खाइरहेका छौं । यदि हामीले कुनै उद्देश्यविना पवित्र आत्मा माग्यौं भने त्यो निरर्थक हुन्छ । योचाहिँ पैसाको आवश्यकताबारे नजानीकन बुबा-आमासँग पैसा माग्ने बालकजस्तै हो । अनि हामीले पवित्र आत्मा पाएपछि पनि प्रचार गरेनौं भने त्यसको के अर्थ रह्यो र ?

सुरुका मण्डलीको समयमा, चेलाहरूले पेन्तिकोसको चाडमा पहिलो झरी पवित्र आत्मा पाएपछि अझ लगनशीलताका साथ सुसमाचार प्रचार गरेका थिए । त्यसको परिणामस्वरूप एकै दिनमा ३,००० जनाभन्दा बढी मानिसहरूले पश्चात्ताप गरे । यो युगमा हामीहरूले परमेश्वरसँग अन्तिम झरी पवित्र आत्मा माग्नुपर्छ, अनि लगनशीलताका साथ सुसमाचार प्रचार गर्नुपर्छ । तब परमेश्वरले हामीमा अझ धेरै पवित्र आत्माको शक्ति बर्साउनुहुनेछ ।

यो युग प्रचार गर्ने युग हो । हामीहरू बचाइएकाले अरूहरूलाई पनि बचाउनुपर्छ । ख्रीष्टले आफैलाई बलिदान गर्नुभएर धेरै मानिसहरूलाई बचाउनुभएजस्तै, हामीहरूले पनि जति आफूलाई बलिदान गर्छौं, त्यति नै धेरै आत्माहरूलाई बचाउन सक्नेछौं । हामीहरू प्रेरित पावलले जस्तै, पहरादारको कर्तव्य पूर्ण रूपमा निभाएर सुन्दर फल फलाऔं ।

अनि परमेश्वरले दिनुभएको सिक्काद्वारा एक आत्मा भए पनि बचाउनमा परिश्रम गर्ने ख्रीष्टको कामदार भएर मुक्तिमा प्रवेश गर्न सक्ने सियोनका दाजुभाइ तथा दिदीबहिनीहरू बन्नुहोस् भन्ने चाहन्छु । धेरै आशिष् पाउनुहोस् ।