विश्वास र जीवन

रत्नभन्दा पनि अझ मूल्यवान् चीज

कुनै एउटा कपडा पसलमा एक जना स्त्रीले एउटा कोट किनिछन् । घर फर्किएर फेरि त्यो कोट लगाउने क्रममा तिनले त्यसको खल्तीमा एउटा रत्न फेला पारिछन् । त्यो रत्न देखेर ती स्त्री छक्क परिन् । “यो कोट मैले किनेकोले, यो रत्न म आफैले राख्दा ठीक होला ।” “होइन, यो रत्न मेरो नभएकोले मैले यसलाई फिर्ता गर्नुपर्छ ।” ती स्त्रीको मनमा यी दुइ किसिमका विचारहरूको द्वन्द चल्न थाल्यो । दोधारमा परेकी ती स्त्री आफ्नो गाउँको एक बुद्धिमान् मानिसकहाँ गइन् । स्त्रीको सबै वृतान्त सुनेपछि बुद्धिमान् मानिसले यसो भनेछन् : “तिमीले त्यो रत्न किनेकी होइनौ, त्यसैले त्यो साहुजीलाई फिर्ता गर्दा उपयुक्त हुन्छ । तर पसलमा जाँदा आफ्ना बच्चाहरूलाई पनि लिएर जाऊ, त्यसो गर्दा तिमीले आफ्ना बच्चाहरूलाई रत्नभन्दा पनि अझ अमूल्य चीज दिन सक्नेछौ…

परमेश्वरलाई धन्यवाद देओ

शताब्दीकै महान् आविष्कारक थमस एडिसनको निधनको सम्झनामा संयुक्त राज्य अमेरिकाभरि मानिसहरूले एक मिनेटका लागि बत्ती निभाए । योचाहिँ उनले आविष्कार गरेको बिजुलीप्रति कृतज्ञता व्यक्त गर्नको निम्ति गरिएको थियो । त्यसोभए के हामीले कहिल्यै स्वर्ग र पृथ्वी सृष्टि गर्नुभएका परमेश्वरलाई धन्यवाद चढाएका छौं त ? एक व्यावसायिक वृत्तचित्र च्यानलले तयार पारेको काल्पनिक परिदृश्यका अनुसार, यदि प्रति घण्टा १,६०० किलोमिटरको गतिमा आफ्नो अक्षमा घुमिरहेको पृथ्वी पूर्ण रूपमा रोकियो भने, दिन पनि ६ महिना र रात पनि ६ महिना हुनेछ । दिनको समयमा सूर्यको प्रचण्ड राप सिधै पृथ्वीको सतहमा पर्दा तापक्रम ५५ डिग्रीसम्म पुग्छ र रातको समयमा ह्वात्तै घटेर माइनस ५५ डिग्रीसम्म पुग्छ । यो त एउटा सानो उदाहरण मात्र हो, यदि पृथ्वीको गति एक पलका लागि मात्र पनि रोकियो भने, त्यसले सामान्य…

उत्कृष्ट लेखनको रहस्य

पूर्व अमेरिकी राष्ट्रपति बाराक ओबामा कलेज पढ्दा, आफ्नो कलेजबाट प्रकाशित हुने शैक्षिक जर्नलको मुख्य सम्पादक थिए । सम्पादन गर्ने क्रममा, उनी नकारात्मक वाक्यहरूलाई सकेसम्म सकारात्मक वाक्यमा परिमार्जन गर्न खोज्थे । उदाहरणको लागि, “यदि तिमीले आफूलाई बदलेनौ भने, तिमी ठूलो समस्यामा पर्नेछौ” भन्ने अभिव्यक्तिलाई “अगि बढ्नका लागि परिवर्तन आवश्यक छ” भनी व्यक्त गर्थे । राष्ट्रपति बनेपछि पनि ओबामाले आफ्नो भाषण आफै सम्पादन गर्थे । उनले धेरै पटक त्यो सम्पादन प्रक्रियालाई दोहोऱ्याउँथे । उनले प्रयोग गर्ने शब्दहरू सामान्य र तर्कसंगत सुनिन्छन्, जसले गर्दा एउटै शब्द प्रयोग गर्दा पनि कसैलाई डर वा धम्की महसुस हुँदैन । यही कारणले गर्दा, अवकाशपछि पनि सञ्चारमाध्यमहरूमा उनका अनगिन्ती सकारात्मक भनाइहरूको चर्चा भइरहने हुनाले उनलाई एक आदरणीय राष्ट्रपतिका रूपमा स्मरण गरिन्छ ।

प्रभावकारी अनुशासन

जोसन राजवंशका प्रसिद्ध प्रधानमन्त्री ह्वाङ हुईका तीन छोराहरू थिए । तीमध्ये एउटा छोराचाहिँ ठूलो समस्या थियो । ऊ घरबाट बाहिर जाँदैपिच्छे मधिरा सेवन गरेर मात्तिने र अबेर रात फर्कने गर्थ्यो । छोराको बारेमा चिन्तित ह्वाङ हुईले आफ्नो आधिकारिक पोशाक लगाएर मुख्य ढोकामा आई विनम्रतापूर्वक छोरालाई स्वागत गरे । “वाह, आउनुभयो !” छक्क पर्दै छोराले बुबालाई रोक्न खोज्यो । “बुबा, किन यस्तो गर्दैहुनुहुन्छ ?” ह्वाङ हुईले भने । “प्राचीन समयदेखि चल्दैआएको एउटा चलन छ, यदि कुनै छोराले आफ्नो बुबाको कुरा सुन्दैन भने, उसलाई परिवारको सदस्य मान्न सकिँदैन । त्यो केवल एउटा पाहुना मात्र हो, छोरा होइन । त्यसैले अहिले म मेरो घरमा आएको पाहुनालाई आदरपूर्वक स्वागत गरिरहेछु ।” बुबाको कुरा सुनेपछि, छोराले आफ्ना गल्तीहरूको लागि गहिरो पश्चात्ताप गऱ्यो र फेरि कहिल्यै…

फरक दृष्टिकोणबाट हेर्दा

कुनै एक जना आर्ट टिचरले विद्यार्थीहरूलाई पिकासोको चित्र जस्ताको तस्तै बनाउन भने । त्यो चित्रमा दुई-तीन जना मानिसका अनुहारहरू एकै ठाउँमा मिसिएको देखेर विद्यार्थीहरू अलमल्ल परे । कहाँबाट सुरु गर्ने भन्नेबारे अनभिज्ञ भएका विद्यार्थीहरूलाई शिक्षकले त्यो चित्र उल्टो बनाएर हेर्न सुझाव दिए । अचम्मको कुरा, चित्र उल्टो पारेपछि बल्ल विद्यार्थीहरूले बिना कुनै कठिनाइ तस्वीर बनाउन सके । तस्वीरलाई उल्टाउँदा विद्यार्थीहरूले तस्वीरप्रतिको पहिलाको धारणालाई चटक्कै बिर्सिएर केवल धर्को र आकारमा मात्र ध्यान दिन सके । हाम्रो जीवन पनि उस्तै हो, जब हामी एक कदम पछि हटेर अर्को दृष्टिकोणबाट समस्यालाई हेर्छौं, तब छुटेका कुराहरू देखिन थाल्छन् ।

परिपक्व विश्वास

साना केटा-केटीहरू आफूले चाहेजस्तो नहुँदा प्रायः रिसाउने गर्छन् । उनीहरू स्वार्थी स्वभावका हुने भएकोले आफ्ना आमा-बुबाको समस्यालाई समेत वास्ता गर्दैनन् । तर वयस्क मानिसहरू भने फरक हुन्छन् । उनीहरूले असहज महसुस गरे पनि अरूको अवस्था बुझिदिएर विचारशील भई त्यो परिस्थितिलाई सहन्छन् । परिपक्वको अर्थ शारीरिक रूपमा ठूलो हुनु वा उमेर ढल्किँदै जानु मात्र होइन । जब मानिसको शरीर उसको दिमाग जतिकै परिपक्व हुन्छ, र समझदारीका साथ सही र गलत छुट्याउन सक्छ, तब ऊ वास्तवमै परिपक्व हुन्छ । छोटकरीमा भन्नुपर्दा, मानिस उमेरले होइन तर बुद्धि र विवेकले परिपक्व भएपछि मात्र सच्चा वयस्क हुन्छ । आफ्ना छोरा-छोरीहरूले लापरवाही नगरिकन परिपक्वताका साथ सोचविचार गरी बोल्दा बुबा-आमा खुसी हुन्छन् । अपरिपक्व सन्तानहरूले परिपक्व विश्वास लिएर आत्मिक कुरा महसुस गर्दा झन् स्वर्गीय पिता-माता कति खुसी…

अर्केष्ट्राद्वारा सद्भाव सिक्दै

सन् १९७५मा भेनेजुयलाको एउटा बस्तीमा विशेष बैठक आयोजना गरियो । ‘एल सिस्टेमा’चाहिँ अर्केष्ट्रा सञ्चालक तथा अर्थशास्त्री जोसे एन्टोनियो अब्रेउले ११ जना गरिब बलबालिकाद्वारा निर्माण गरेको अर्केष्ट्रा हो । विभिन्न आपराधिक गतिविधिमा परेका सडक बालबालिकाले संगीतको माध्यमद्वारा सान्त्वना र एकताको भाव पाऊन् भन्ने हेतुले यो अर्केष्ट्रा निर्माण गरिएको थियो । स्थापनाको चालिस वर्षपछि, ‘एल सिस्टेमा’ एउटा निःशुल्क सङ्गीत प्रशिक्षण कार्यक्रमको रूपमा स्थापित भएको छ, जसमा हाल तीसवटा फरक-फरक देशका ३ लाखभन्दा बढी बालबालिकाहरू सहभागी भइरहेका छन् । एल सिस्टेमाचाहिँ बालबालिकाहरूद्वारा निर्मित एउटा अर्केष्ट्रा हो जसले सँगै वाद्ययन्त्र बजाएर आपसी सद्भाव र भातृत्व सिक्छन् । अहिले ती बालबालिकाहरू सडकमा भौंतारिरहेका छैनन्, तर भविष्यको सपना बोकेर हुर्किरहेका छन् ।

खुसीको ‘प्राइमिङ पानी’ खन्याउनुहोस् !

‘प्राइमिङ पानी’ भनेको हाते पम्प चलाउँदा जमिनको गहिराइबाट ठूलो मात्रामा पानी तान्नका लागि सुरुमा पम्पको माथिल्लो भागमा थोरै मात्रामा खन्याइने पानी हो । यसलाई प्रायः ठूलो परिणाम ल्याउनका लागि गरिने सानो सुरुवातलाई बुझाउन एउटा प्रतीकको रूपमा प्रयोग गरिन्छ । परिवारमा खुसी प्रवाह गरिरहनका लागि पनि यस्तै सुरुवातको आवश्यकता पर्छ, किनकि खुसी आफै उत्पन्न हुँदैन । परिवारका सदस्यप्रति देखाइने सानो सद्भाव, पहिला अगि बढाइने सहयोगी हात, वा एउटा न्यानो बोली पम्पमा हालिने पानीजस्तै बन्न सक्छ, जसले घरभरि खुसीको मूल फुटाउँछ । यो महिना, खुसीको प्राइमिङ पानी खन्याउने प्रयास गरिहेर्नुहोस् । अनि त्यो खुसीको प्रवाह कहिल्यै नरोकिने गरी पम्प चलाइराख्न पनि नबिर्सनुहोस् ! व्यवहारमा लागू गर्ने तरिका उत्साहजनक अभिवादन : परिवारका सदस्यहरूलाई उज्यालो र उत्साहजनक आवाजमा अभिवादन गर्ने । प्रेमको अभिव्यक्ति :…

अवसरको रूपमा परिवर्तन भएको कमजोरी

विश्व प्रसिद्ध सञ्चालक टोस्कानिनी पहिला एक प्रतिभाशाली चेलो वादकको रूपमा चिनिन्थे । आँखाको ज्योति कमजोर भएकोले उनले सङ्गीतको नोट पढ्न सक्दैनथे । त्यसैले चेलो बजाउनका लागि उनले सम्पूर्ण सङ्गीतको धुन नै कण्ठ गर्नुपर्थ्यो । एक दिन एउटा महत्त्वपूर्ण कन्सर्टअघि उनका सञ्चालक बिरामी परेर अस्पतालमा भर्ना भए । आर्केस्ट्रा सदस्यहरूमध्ये, टोस्कानिनी मात्र एक यस्ता व्यक्ति थिए जसलाई सबै स्कोर कण्ठ थियो । त्यसैले त्यस दिन उनले नै सञ्चालकको भूमिका निभाए । त्यही एउटा कन्सर्टले उनको जीवनमा ठूलो मोड ल्यायो र उनी एक प्रसिद्ध सञ्चालकको रूपमा चम्किन सफल भए । यदि टोस्कनिनीको आँखा पनि अर्केस्ट्राका अन्य सदस्यहरूको जस्तै राम्रो भएको भए, के उनी एक प्रसिद्ध सञ्चालकका रूपमा चिनिन सक्थे होला ?

जित्ने रहस्य

सन् १९८४ मा टोकियो अन्तर्राष्ट्रिय म्याराथन प्रतियोगितामा, यामादा मोटोचि नामका एक अपरिचित जापानी खेलाडीले आश्चर्यजनक रूपमा शक्तिशाली मानिएका प्रतिस्पर्धीहरूलाई पछि पार्दै स्वर्ण पदक जितेका थिए । मानिसहरूले उनको भाग्य राम्रो भएकोले जितेका हुन् भने, तर दुई वर्षपछि इटालेली अन्तर्राष्ट्रिय म्याराथनमा यामडाले फेरि प्रतियोगिता जिते । लामो समयपछि उनले आफ्नो जितको रहस्य खुलाए । “प्रत्येक दौडअघि म म्याराथनको महत्त्वपूर्ण विषयवस्तुहरूमा ध्यान दिने गर्छु । वरिपरिको बैङ्क, भवन, रूख जस्ता कुराहरूलाई पहिलो बिन्दु, दोस्रो बिन्दु र तेस्रो बिन्दुमा विभाजन गरेर नोटबुकमा लेख्छु र म्याराथनमा दौडनका लागि विभिन्न उद्देश्यहरू बनाउँछु । अनि दौड सुरु भएपछि पहिलो उद्देश्य अर्थात् बैङ्कमा पुग्नका लागि जोड दिन्छु र बैङ्कमा पुगेपछि दोस्रो उद्देश्य रूखमा पुग्नको लागि बल गर्छु ।” अन्तिम उद्देश्य पूरा गर्नुअघि यामादाले विभिन्न अल्पकालीन उद्देश्य बनाएकाले…

सफलताको रहस्य

एक जना केटो थियो, जसका बुबा बेकरी पसलमा काम गर्थे । ऊ आफ्नो बुबाले गीत गुन्गुनाएको सुन्दै हुर्किंयो । बुबाकै कारण उसलाई संगीत मन पर्न थाल्यो र उसले संगीत सिक्ने इच्छा गऱ्यो । यद्यपि उसलाई विज्ञान पढेर शिक्षक बन्ने इच्छा पनि थियो । धेरै चीज गर्न चाहेको छोराको निर्णयदेखि चिन्तित भएका बुबाले भने, “एकै समयमा दुई वटा कुर्सीमा बस्न खोज्दा बीचबाट खस्ने सम्भावना हुन्छ, हाम्रो जीवनको सन्दर्भमा पनि उस्तै हो ।” धेरै सोचविचार गरेपछि त्यो छोराले गायक बन्ने निर्णय गऱ्यो । बीस वर्षपछि, लुसियानो पाभरोटी(Luciano Pavarotti) एक विश्व प्रसिद्ध गायक बने ।

भावनात्मक बानी

संयुक्त राज्य अमेरिकाको नर्थवेस्टर्न युनिभर्सिटीका सामाजिक मनोवैज्ञानिक फिलिप ब्रिकम्यानले एउटा अनुसन्धान गरे । यो अनुसन्धानचाहिँ अचानक भाग्य चम्केर अत्यधिक खुसी भएका मानिस र अचानक दुर्घटनामा परी अपाङ्ग बन्दा चरम दुःखी भएका मानिसहरूको भावना समयसँगै कसरी बदलिन्छ भनेर जान्ने उद्देश्यले गरिएको थियो । केही समयपछि उनीहरूको खुसीको स्तर फेरि मापन गरियो । अचम्मको कुरा, अचानक धन सम्पत्ति पाएर निकै खुसी भएका मानिसहरू पहिले जस्तो खुसी थिएनन् । तर दुर्घटनाका कारण गहिरो दुःखमा परेका मानिसहरू भने त्यति दुःखी थिएनन् । वास्तवमा, मानव मस्तिष्कको एउटा अनौठो बानी हुन्छ—बाहिरी घटनाले जस्तैसुकै उतारचढाव ल्याए पनि समय बित्दैजाँदा यो आफ्नो पुरानै परिचित भावनात्मक अवस्थामा फर्किन्छ । नकारात्मक भावनाको बानी परेको दिमागले दिनभरि नकारात्मक घटनाहरूलाई बढी प्रार्थमिकता दिन्छ र तिनीहरूलाई लामो समयसम्म सम्झिरहन्छ । यसको ठीक विपरीत,…

समाधान

पाठकहरूका समस्याको समाधान सुझाउने पत्रिकाको एउटा स्तम्भमा, एक जना किशोरले आफ्नो व्यक्तिगत समस्या यसरी साझा गरे : “मेरी आमा सधैँ मलाई कचकच मात्र गरिरहनुहुन्छ । घर आउनेबित्तिकै हात धो, होमवर्क समयमै गर्, सुत्नुअघि ब्रस गर्, अनि नराम्रा साथीहरूबाट टाढै बस् भनिरहनुहुन्छ । आमाको यो कचकचबाट कसरी छुटकारा पाउने होला ?” परामर्शदाताले यसरी जवाफ दिए । “घर पुग्नेबित्तिकै हात धुनुस्, आफ्नो होमवर्क समयमै गर्नुस्, सुत्नुअघि ब्रस गर्नुस्, अनि नराम्रा साथीहरूबाट टाढै बस्नुस् ।”

भार गरुङ्गो हुनुको अर्थ

दौडमा सहभागी हुने, प्रत्येक घोडाले तोकिएको एउटा निश्चित भार बोक्नुपर्ने हुन्छ । भार भन्नाले दौडँदा घोडाले बोक्नुपर्ने कुल तौल हो । यसमा जक्की (घुडसवार), जीन(घोडाको ढाडमा राखिने छालाको सिट), र जीनमुनिको कपडाको तौल समावेश हुन्छ । भार निर्धारण गर्ने विधिमध्ये ‘ह्यान्डीक्याप वेट’ एक हो, जसमा घोडाको उमेर, लिङ्ग, विगतको नतिजा, दौडको अवस्था र घोडाहरूबिचको क्षमताको भिन्नतालाई मूल्याङ्कन र विश्लेषण गरी फरक-फरक तौल तोकिन्छ । यसरी तौल फरक पार्नुको कारण उत्कृष्ट घोडाको एकतर्फी वर्चस्वलाई रोक्नु र दौडमा सहभागी सबै घोडाहरूलाई जित्ने समान अवसर प्रदान गर्नु हो । अर्थात्, जित्ने सम्भावना बढी भएका घोडाहरूलाई भारी तौल र कम सम्भावना भएकाहरूलाई हलुका तौल दिएर सबैको क्षमतालाई बराबर बनाउन खोजिन्छ । यो भार मिलाउनका लागि जक्कीहरू भारी ‘जीन’ प्रयोग गर्छन् र कहिलेकहीँ चाहिँ कम्मरमा…

मुस्कुराउँदै रिङबाट बिदा भएका खेलाडी

पिटर बक्ली बेलायतका एक व्यावसायिक बक्सर थिए । उनले १९ वर्षको खेल जीवनमा जम्मा २९९ वटा खेल खेले, जसमा ३१ वटा खेल जिते, १२ वटा खेल बराबरीमा सकाए र २५६ वटा खेल हारे । यो विश्वकै सबैभन्दा खराब रेकर्ड हो । उनी रिङमा उत्रिँदा जहिले पनि हार्ने गर्थे, तर उनले खेलको प्रस्तावलाई कहिल्यै नकारेनन् । उनी महिनामा दुई-तीन पटक खेलमा भाग लिन्थे । अनि अघिल्लो खेलको निलडाम र थकान मेटिन नपाउँदै उनी फेरि अर्को खेलमा सहभागी हुन्थे । सन् २००८ मा, खेल जीवनबाट सन्यास लिनुअघि उनले आफ्नो गृहनगर बर्मिङ्घममा ३००औँ खेल खेले । धेरै मानिसहरूले उनको यो अन्तिम खेल निकै चासोका साथ हेरे । उनी विजयी भए । सधैँ हार्ने खेलाडी (लुजर) भनेर चिनिने उनले आफ्नो अन्तिम खेल जिते, र…

समुद्री कछुवाका बच्चाहरू बाँच्ने तरिका

फुल पार्ने समयमा, समुद्री कछुवाहरू हजारौँ किलोमिटर पौडँदै आफू जन्मिएको किनारमा पुग्छन् । आफ्नो घर पुगेपछि, तिनीहरूले बालुवामा खाडल खनेर पिङ-पङ बलको आकार जत्रो अण्डाहरू ५०देखि २००वटा पार्छन् । त्यसपछि अण्डालाई शिकारीबाट जोगाउन र उपयुक्त तापक्रम कायम गरी अण्डा कोरल्न तिनीहरूले खाडललाई तुरुन्तै बालुवाले पुरिदिन्छन् । यो नै माउ कछुवाले गर्ने कार्य हो । कोरल्ने र जीवित रहने कुरा बच्चाहरूमा निर्भर हुन्छ । माउले छोडेको दुई महिनापछि अण्डाबाट बच्चाहरू निस्किन्छन् अनि अँध्यारो र कडा बालुवाको खाडलबाट उम्कन सँगै प्रयत्न गर्छन् । खाडलको माथिल्लो भागमा रहेको बच्चाहरूले छतलाई छेड्छन्, बीचमा भएकाहरूले पर्खाल भत्काउँछन्, र तल रहेका बच्चाहरूले चाहिँ माथिबाट झरेको बालुवामा टेक्छन् । यसरी ३देखि ७ दिनसम्म ती बच्चाहरूले मिलेर बाक्लो बालुवाको पर्खाल तोडि एकै समयमा एकसाथ बाहिरी संसारमा निस्किन्छन् ।…

चोट

कुनै एक समयमा एउटा चील गम्भीर रूपमा घाइते भएर पीडामा छटपटाउन थाल्यो । चोटका कारण धेरै माथि उड्न सकिँदैन भन्ने कुरा सोच्दै त्यो चिन्तित भयो र कसैलाई भेट्न चाहेन । यो कुरा थाहा पाएको नाइके चील त्यो घाइते चीललाई भेट्न गयो र त्यसलाई सान्त्वना दियो । “मेरा चोटहरू हेर्नुहोस् । यसरी जिउनुभन्दा त मर्नु नै ठीक छ ।” घाइते चीलको गुनासो सुनेपछि त्यो नाइके चीलले एक शब्द नबोली आफ्नो पखेटा फिजायो । त्यसका पखेटाहरूमा असङ्ख्य चोटहरू थिए । “चोट लागेको चीलचाहिँ केवल तिमी मात्र होइनौ । भर्खर जन्मिएको चल्लाबाहेक चोटविना जिउने चीलहरू एउटा पनि हुँदैनन् ।”

बोल्नुअघि सोच्नुहोस्

“अरूको मुखबाट निस्कने बोलीभन्दा आफ्नै मुखबाट निस्कने बोलीमा बढी ध्यान दिनुहोस्” भन्ने एउटा भनाइ छ । यसरी भाषालाई सञ्चारको माध्यम बनाउने हरेक देशमा बोलीको महत्त्वबारे थुप्रै भनाइहरू छन् । विचार र जानकारी साटासाट गर्ने सबैभन्दा उत्कृष्ट माध्यम नै बोली हो । तर अर्कोतर्फ, यसले अरूको मनमा चोट पुऱ्याउने, असमझदारी बढाएर कलह उत्पन्न गर्ने जस्ता कार्यहरू पनि गर्न सक्छ । भाषा फरक भए पनि मानिसले लामो समयको आफ्नो अनुभव र भोगाइबाट यो पाठ राम्ररी सिकिसकेका छन् । कुराकानी भनेको अन्तरक्रियात्मक सञ्चार हो, जहाँ बोल्ने र सुन्ने व्यक्ति दुवै हुन्छन् । जब हामी एक-अर्कातर्फ बल फ्याँक्छौं, तब त्यो बल कहिलेकहीँ सोचेभन्दा बिलकुलै फरक दिशामा जान सक्छ । बोलीको सन्दर्भमा पनि उस्तै हो । हरेक व्यक्तिको परिस्थिति, सोच्ने तरिका र मूल्यमान्यता फरक हुने…

ज्योतिका सन्तानको रूपमा

अन्धकार जति गहिरो हुन्छ, चन्द्रमाको ज्योति त्यति नै उज्यालो देखिन्छ । रातको समयमा आकाशमा चम्किलो गरी चम्किने चन्द्रमाले सडकलाई उज्यालो बनाउँछ र मार्गदर्शकको रूपमा काम गर्छ । चन्द्रमा आफैले ज्योति उत्सर्जन गर्न सक्दैन । तर यसले ज्योति उत्सर्जन गरेजस्तो देखिनुको कारणचाहिँ सूर्यको ज्योति चन्द्रमाको सतहमा परावर्तन हुने भएकोले हो । चन्द्रमाको सानो भागमा सूर्यको ज्योति पर्दा अर्धचन्द्राकार हुन्छ, आधा भागमा पर्दा आधा चन्द्रमा हुन्छ र पूरा चन्द्रमामा पर्दाचाहिँ पूर्णिमा बन्छ । “किनकि एक पल्ट तिमीहरू अन्धकारमा थियौ, तर अब प्रभुमा तिमीहरू उज्यालो भयौ । ज्योतिका सन्तानझैँ हिँड्‌डुल गर, ...” एफि ५:८ परमेश्वर ज्योति हुनुहुन्छ । उहाँले हाम्रो अन्धकार हृदयमा आफ्नो ज्योति चम्काउनुहुन्छ र हाम्रो हृदयमा भएको ज्योतिद्वारा अन्धकार संसारलाई उज्यालो बनाउन भन्नुहुन्छ । जसरी चन्द्रमाले सूर्यको प्रकाश कति ग्रहण गर्छ…

आमाले पकाउनुभएको खाना

“आज बेलुका के खाने होला ?” अफिसबाट निस्केदेखि भान्छा कोठामा नछिर्दासम्म मेरो दिमागमा यही एउटा कुरा खेलिरहन्छ । नयाँ जागिर सुरु गरेर एक्लै बस्न थालेदेखि पहिला कहिल्यै वास्ता नगरेका कुराहरूमा पनि समय दिनुपर्छ । अब त आफ्नो लागि खाना पनि पकाउनुपर्छ । एक साँझ, निकै अबेरसम्म मैले केही पकाएको थिइनँ । मलाई न त धेरै तामझाम गरेर पकाउन मन थियो, न त अघिल्लो दिनको बासी तरकारी नै खान मन थियो । केही खानेकुरा छ कि भनेर दराजमा हेर्दा एउटा ‘किम्छी’को बट्टा भेटे । दिमागमा झट्ट एउटा सजिलो र छिटोछरितो परिकार फुर्‍यो । ‘किम्छी फ्राईड राइस’ । अलि स्वादिलो बनाएर खान मन लागेकोले इन्टरनेटमा यसलाई बनाउने तरिका खोज्न थालें । चाहिने सामानहरू घरमै भएका र पकाउने तरिका पनि सजिलो देखिएकाले म…

गिम जङ हा, आनयाङ, कोरिया